Kijk eens als een buitenstaander naar ons westerlingen.
Zeventig jaar geleden hebben we zes miljoen van onze medeburgers omgebracht, nota bene middenin een wereldoorlog. Per jaar doden we honderden echtgenotes. We misbruiken onze eigen kinderen en die van anderen. Waar ter wereld we ook op vakantie komen, we lopen er rond zoals het ons uitkomt, zo bloot mogelijk. Onze kranten staan vol met berichten over de corruptie van onze regeerders. We eten zoveel dat we en masse te dik zijn geworden, maar de wereldvoedselvoorraad met te magere mensen delen, ho maar. Voor onze kusten verdrinken mensen bij duizenden, onder andere omdat ze niet aan voldoende voedsel kunnen komen. En wat doen we? We zetten de marine tegen hen in. En onze bejaarde ouders en grootouders doen we in verzorgingstehuizen, waar we hun verzorgers niet genoeg tijd en geld geven om hen waardig te verzorgen.
Kortom, we zijn niet alleen democratisch en christelijk en tolerant en liberaal en vrij en gelijk en broeders en zusters en één grote familie. Evenals sommige andere volken uit andere windstreken zijn we ook moordzuchtig, hebzuchtig, egoïstisch, hypocriet, hoogmoedig, kortzichtig en cultureel arm.
